۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۰, ۱۳۹۸

آن چه پس از ترک ورزش برای بدن رخ می‌دهد

اردیبهشت ۱۰, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

آن چه پس از ترک ورزش برای بدن رخ می‌دهد

ترک ورزش اثرات منفی بیشماری بر سلامت انسان دارد و تغییرات خلقی ممکن است نخستین مواردی باشند که خود را نشان می دهند. با توقف ورزش مغز شروع به تغییر خواهد کرد و فرد ممکن است با مغز مه آلود یا عدم احساس شادی و نشاط همانند گذشته مواجه شود.

این شرایط به دلیل آن رخ می دهد که هیپوکامپ مغز به اندازه گذشته خون دریافت نمی کند. مطالعه ای در دانشگاه آدلاید، استرالیا نشان داد که ترک ورزش می تواند علائم افسردگی را تنها پس از گذشت سه روز افزایش دهد.

فشار خون شما افزایش می یابد

پژوهشگران در آفریقای جنوبی متوجه شدند که پس از گذشت دو هفته از ترک ورزش، رگ های خونی شروع به سفت شدن می کنند و فشار خون انسان افزایش می یابد. طی مطالعه ای دیگر در ژاپن، پژوهشگران کشف کرند که پس از سه ماه کم تحرکی، ورزشکاران استقامتی با افزایش سفتی در شریان های خود مواجه شده اند که به افزایش فشار خون منجر شده است. پس از گذشت ۱۲ ماه، سفتی رگ های خونی در این افراد هرچه بیشتر افزایش یافته بود.

کنترل بر قند خون خود را از دست می دهید

اگر بتوانید سطوح قند خون خود را پایدار نگه دارید، خطر افزایش وزن، خستگی، و بیماری های مزمن، مانند دیابت و بیماری قلبی کاهش می یابد. مطالعه ای که در نشریه Journal of Applied Physiology منتشر شد، نشان داد سطوح قند خون در شرکت کنندگانی که رژیم هشت ماهه تمرینات قدرتی و هوازی را دنبال کرده بودند، بهبود یافته، اما نیمی از آنها تنها پس از گذشت ۱۴ روز از ترک ورزش این فواید را از دست دادند.

از دست رفتن توده عضلانی و سلامت استخوان پس از ترک ورزش به راحتی برگشت پذیر نیست و می تواند افزایش خطر آسیب دیدگی جدی را به همراه داشته باشد. خطر درد مفصلی یا کمر نیز افزایش می یابد. محل از دست دادن عضله به نوع ورزشی که کنار گذاشته اید، بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر یک دونده هستید، عضلات پا می توانند با کاهش قدرت و اندازه خود مواجه شوند. برای افرادی که با وزنه کار می کنند هر عضله ای که به طور مرتب از آن استفاده می کردند، پس از ترک ورزش تحلیل خواهد رفت.

استقامت خود را از دست می دهید

پس از ترک دائمی ورزش، شما تبدیل به یک اسکلت نمی شوید، اما استقامت خود را از دست خواهید داد. قلب شما حساسیت بیشتری به مقاومت یافته و در معرض خطر بزرگتری برای مشکلات سلامت قرار می گیرید. ظرفیت ریه های شما نیز در برابر جریان اکسیژن کارآمدی کمتری از خود نشان خواهد داد.